DEATH VALLEY

Donderdag 1 juni 2000

Rond 7 uur vertrekken we vanuit Lone Pine naar Death Valley. Hoe vroeger op de dag, hoe koeler. Daarbij rijden we langs Owens Lake, een droogstaand meer dat zich uitstrekt over meer dan 20 km. De weg blijft stijgen tussen de Joshua Trees tot aan het Father Crowley Point. We zien nu het eerste stuk van Death Valley voor ons (buurt Panamint Springs) vanop een hoogte van ongeveer 2000 m. De vallei ligt op een hoogte van 620 m. Links in de verte liggen de Panamint Dunes. Na een kronkelige afdaling steken we via een rechte weg de vallei over, waarna de weg terug klimt naar de Towne Pass (1511 m). Vervolgens dalen we af naar de noordelijke vallei, die Mesquite Flat genoemd wordt. Net voorbij Stovepipe Wells – eigenlijk een groot "mobile home" dorp – komen we aan de Sand Dunes. De duinen beslaan een oppervlakte van om en bij de 40 km2. Iets verder aan de andere kant van de weg ligt het Devil’s Cornfield: bosjes pijlkruid tussen het droge zand.

Owens Lake
Owens Lake
Joshua Trees
Joshua trees
Father Crowley Point (Panamint Springs)
Father Crowley Point
Panamint Valley
Panamint Valley

Death Valley heeft een totale oppervlakte van meer dan 13000 km2. Het hoogste punt is Telescope Peak (3355 m), terwijl het laagste punt aan de voet van deze berg ligt: Badwater, op een hoogte van 86 m onder de zeespiegel. Aan de andere kant heb je Dantes View, dat op een hoogte ligt van 1670 m. De hoogst gemeten temperatuur van de Verenigde Staten werd opgemeten in Death Valley, en bedroeg 57 °C. In Death Valley valt gemiddeld 5 cm regen per jaar.

Van Stovepipe Wells rijden we naar het noorden, richting Grapevine, met aan de linkerkant de Mesquite Flat en aan de rechterkant de Grapevine Mountains. Overal zie je planten die het uitstekend in het warme en droge klimaat uithouden, en die de ene keer in het fijne zand wortelen en de andere keer tussen grote keien staan. Op de weg komen we een coyote tegen. Net voorbij de noordelijke National Park Entrance gaat de weg linksaf naar de Ubehebe Crater: ongeveer 800 m in doormeter en 165 m diep. Doordat gesmolten materiaal in de aardkorst naar de oppervlakte kwam, werden wateraders zo snel verhit dat de kokende massa een explosie teweegbracht.

Stovepipe Wells - Sand Dunes
Sand Dunes
Stovepipe Wells - Sand Dunes
Sand Dunes
Stovepipe Wells - Sand Dunes
Sand Dunes (Stovepipe Wells)
Mesquite Flat - Barrel Cactus
Mesquite Flat
UbehebeCrater
Ubehebe Crater

Via dezelfde weg reden we terug naar het zuiden met een omweg via Mud Canyon naar Hells Gate. Langs Betty Cutoff kom je voorbij één van de zilver- en goudmijnen die ooit een redelijke hoeveelheid gouderts opbracht. Van op de afdaling zie je in de verte Furnace Creek oase liggen. Eerst kom je echter nog langs de Harmony Borax Works, waar het "witte goud" borax gewonnen werd door het te koken. De kristallen zetten zich af op stalen cilinders. Vlakbij ligt Mustard Canyon, duidelijk zo genoemd vanwege de kleur. Uiteindelijk kom je in Furnace Creek waar het Death Valley Visitor Center geopend is van 8 tot 18 uur. Furnace Creek ligt in een oase, waar meerdere zoetwaterbronnen zijn. We verblijven er in Furnace Creek Inn. De temperatuur bedraagt in de namiddag 45°C in de schaduw en het wordt té heet om nog veel te ondernemen. Gelukkig koelt het ’s nachts af tot 32°C!!!

Borax Works
Harmony Borax Works
Borax Works
H.B. Works + Mustard Canyon
Furnace Creek Ranch
Furnace Creek

Vrijdag 2 juni 2000

Opgestaan om kwart na vier, om een uur later de zonsopgang te zien vanop Dantes View. Op deze hoogte (1669 m) waait een aangenaam frisse wind. Eerst in de schemering en daarna met toenemend licht zien we de uitgestrekte Death Valley. Terwijl de zon aan de overkant Telescope Peak (3368 m) beschijnt, zien we 1800 m lager Badwater en Devil’s Golf Course.

Dantes View zonsopgang
Dantes View zonsopgang
Dantes View
Dantes View
Zabriskie Point
Zabriskie Point

Op de terugweg gaan we naar Zabriskie Point, een grillig bergachtig gebied dat ooit de bodem was van het Manley Beacon meer. In dit gebied werden meerdere films opgenomen, o.a. geregisseerd door Von Stroheim en Antonioni.

Vandaar gaat het verder naar Devil’s Golf Course. Dit gebied wordt gevormd door kristallen van kalk, zout en zand, nadat het gebied tijdelijk onder water heeft gestaan door regen. De kristallen zijn heel scherp. Als je in dit gebied wil wandelen moet je goed opletten om je niet te kwetsen. Je kan met de auto tot midden in het gebied rijden.

Opnieuw gaat het verder zuidelijk naar Badwater, niet alleen het laagste punt van Noord Amerika maar van heel het westelijk halfrond: -86 m. Dit is één van de weinige gebieden in Death Valley waar je open water aantreft. Het zoutgehalte is hoger dan dat van de zee en er lijkt niet erg veel leven mogelijk te zijn. Toch vind je er de Badwater-slak, slechts enkele mm groot.

Devils Golf Course
Devils' Golf Course
Badwater
Badwater
Natural Bridge
Natural Bridge
Artists Palette
Artists' Palette

Op de terugweg gaan we in een canyon waar Natural Bridge te zien is. Deze ontstond nadat een riviertje zijn oorspronkelijke bedding weer vulde. In elke canyon van Death Valley is het heel gevaarlijk als het regent. Het water stroomt in grote massa van de omliggende rotsen en zoekt een weg naar de vallei. De stroom neemt razendsnel in omvang toe en sleurt alles mee wat op zijn weg komt.

Hierna volgen we Artists' Drive, een bochtige weg tussen rotsige heuvels. We rijden langs Artists' Palette. Op deze plaats zie je talrijke pasteltinten in alle kleuren op de rotsen en op de bodem. Elk van de kleuren wordt bepaald door de mineralen en oxiden in de ondergrond. Op deze manier keren we terug naar Furnace Creek Ranch om te ontbijten – leve de donuts! Vandaar gaat het in de voormiddag verder naar Nevada, terwijl het in Death Valley opnieuw warmer en warmer wordt.

Op de weg langs Zabriskie Point gaat het richting Death Valley Junction, langs Devil’s Hole en Pahrump – één van de vele kleine stadjes dat uit zijn voegen barst door de enorme toeloop van mensen die hier komen wonen – richting Las Vegas.

Link naar...
LAS VEGAS